Diyalektik Felsefe Dosyası: Değişmeyen Tek Şey Erol Evgin’in Peruğudur.

Bu blog’a başlamadan önce hepinizin aklına şu şarkı takılsın istiyorum: “Sakın dokunmayın banaaaa, rahat bırakııın, sürüp gitsin bu rüyaaa, uyandırmayınn”. Benim uzunca zamandır aklımda, bunu söylediğimden beri de rahatsız edici bir biçimde kimse dokunmuyor bana. Biraz tadı kaçtı bunun. Her neyse, Erol Evgin dosyasına gelelim. Erol Evgin, 80’lerin sonu ve 90’ların başında çocuk/ergen veyahut garson boy…